Glimlachen na de horror
Column over de terreuraanslagen in Brussel, oorspronkelijk gepubliceerd op 23 maart 2016, 10:26 uur. Zouden de aanslagen vandaag gebeuren, je zou bijna hetzelfde stuk kunnen schrijven.
Over politiek en samenleving in Zweden, Rusland en België, soms maar niet altijd gezien door een persoonlijke bril.
Column over de terreuraanslagen in Brussel, oorspronkelijk gepubliceerd op 23 maart 2016, 10:26 uur. Zouden de aanslagen vandaag gebeuren, je zou bijna hetzelfde stuk kunnen schrijven.
De verdachten van de vergiftiging van de Russische ex-spion Skripal en zijn dochter waren op RT. Helaas stelde de streng ogende journaliste niet de vragen die ze had moeten stellen. Rusland: een natie die voor vrede staat, vertelde Poetin een dezer dagen. Maar wel een natie die kampt met een zorgwekkend aantal vergiftigde staatsburgers. En
Jeroen Vullings, literair criticus bij Vrij Nederland, maakt in een video komaf met het sterrensysteem waarmee recensenten hun lezers geselen. Het aantal sterren (of ballen) dat een recensent geeft aan een boek, doet niet ter zake, zegt Vullings. Ze zijn immers het resultaat van smaak, ervaring en beoordelingsvermogen van de recensent. Geef het boek aan
Wist u het al? Donald Trump beschuldigt Oekraïne van genocide. CNN berichtte erover. Dat meldden diverse Russische media. De Oekraïense regering vermoordt haar eigen volk, zou Trump hebben gezegd. De man is onvoorspelbaar, maar laat u niets wijsmaken. Het nieuws bleek verzonnen, ontdekte StopFake. Hoe wapenen we ons tegen fake news, propaganda en desinformatie? De
Zweden is de onschuld kwijt, roepen de media. Alweer? Het cliché werd al van stal gehaald na de moorden op Olof Palme en Anna Lindh, en na een halfmislukte terreurdaad in 2010. Is het dan nu wel tijd voor verandering? Ta det lugnt! Blijf kalm. Vier doden en vijftien gewonden is de voorlopige balans van