Marc Pennartz volgt de ontwikkelingen in onopgeloste dossiers zoals de moord op Olof Palme en de Bende van Nijvel.
Ik moest onwillekeurig denken aan Inspector Morse, de man die ons leerde dat moordenaars soms universitaire titels voeren en voorbeeldige beroepen beoefenen. Morse is fictie. Dat geldt niet voor de “campusmoorden”: twee onopgeloste moorden op jonge academici in België. De ene in 1980 in Brussel, de andere in 1993 in Antwerpen. De politie tast in
Het opruimen van de resten van een zelfmoordterrorist is ongetwijfeld een smerig karwei. Maar waarschijnlijk is het minstens zo luguber, zo niet erger, als je op een vrolijke lenteochtend een paar vuilniszakken tegenkomt met stinkende, doch keurig versneden lichaamsdelen van onbekende herkomst. Geef toe: een zelfmoordterrorist doet na gedane zaken niemand meer kwaad, maar van
Een nieuw boek over de Bende van Nijvel wijst een vroegere makelaar en dancinguitbater aan als de gevreesde “killer” van de nooit gepakte bende. De man overleed in 2010 in de gevangenis, waar hij een straf uitzat voor de moord op een asielzoeker in 2001. Hij zou nauwe banden hebben gehad met familieclans in het
Mijn nieuwe boek gaat over de moord op Olof Palme. De Zweedse premier werd bijna dertig jaar geleden doodgeschoten terwijl hij na een avondje uit naar huis wandelde. Dat gebeurde midden op straat in Stockholm. De moord, die ook internationaal veel beroering wekte, is nooit opgelost. Hoewel ik pas vorig jaar met het echte schrijfwerk